UA-35946176-3
1946
 

Dependance in Deventer initiatief dr. Wassink

Wassink kl.jpg 

Portret Dr. Willem Wassink, hoofd van de kliniek Antoni van Leeuwenhoekhuis van 1921 tot 1953.

In 1946 maakt Wassink afspraken met Den Hoed, directeur van het Rotterdamse bestralingsinstituut, en de inspectie voor de  Volksgezondheid over verbetering van de Radiotherapie in Nederland.  Besloten wordt dat het NKI-AVL een Subcentrum opzet in Deventer,  en dat het RRTI een afdeling  gaat opzetten in Eindhoven.  Op 21 oktober 1946 vindt het eerste spreekuur van AVL specialisten plaats in het St. Geertruiden Gasthuis in Deventer. In 1947 wordt het subcentrum  In Deventer geopend, met 2 roentgen toestellen en een diathermie apparaat. Lokkerbol of Wassink reizen wekelijks naar Deventer voor het spreekuur. Op 21 oktober 1961,  15 jaar na het eerste consult,  komt hieraan een einde, wanneer het zelfstandige Kanker centrum in Deventer wordt geopend. Uit deze ontwikkeling blijkt hoe groot de invloed van Wassink is geweest op de betekenis van het NKI-AVL als Nationaal centrum voor onderzoek en behandeling van kanker.

Ook voor de Radiotherapie heeft hij veel betekend. Allereerst door zijn lange en intensieve samenwerking met belangrijke radiotherapeuten als Den Hoed (1922 - 1940) en Lokkerbol . Hij gaf hen de ruimte om zich ook te verdiepen in de mogelijkheden van chirurgie en pathologie.  Daarnaast door zijn inzet voor de bouw van het 1 MV toestel in 1939, de Millionair en door de nieuwbouw van de radiologie die hij eind jaren 30 realiseerde.  Naast zijn taken als klinisch directeur en chirurg in het AVL heeft hij zich ook zijn leven lang ingespannen voor de verspreiding van kennis en de voorlichting over oorzaken van kanker, om leef- en voedingspatronen die schadelijk zijn te doorbreken. Hij zette zich in voor betere 1ste lijns zorg vanuit lokale gezondheidscentra.  Bij de organisatie van de gezondheidszorg in het nieuwe land van de IJsselmeerpolders werd geëxperimenteerd volgens zijn uitgangspunten.

Wassink en de meeste leidende artsen en onderzoekers naast hem in het NKI-AVL, zoals Korteweg, Waterman en Lokkerbol stonden bekend als lastige persoonlijkheden, maar juist dat maakte hen ook geschikt als pioniers op vele gebieden die het instituut een grote naam bezorgden.