UA-35946176-3
1913
 

Oprichting Vereeniging het Nederlands Kanker Instituut

01_03 Dagelijksbestuur klein.jpg 

1920, de oudste foto van het dagelijks bestuur van het "Neederlands Kanker Instituut" die beschikbaar is in het archief van het AVL. Van de oorspronkelijke stichters hebben Rotgans, Vissering, Bangert, Rehbock en Pekelharing nog zitting. 

Directe aanleiding tot de oprichting van het Nederlands Kanker Instituut is de droevige dood van een jonge vrouw. Op 11 september 1913 overlijdt de dochter van de Amsterdamse drukker en uitgever J. H. de Bussy aan kanker. Hij is diep geraakt door dit verlies en  benadert prof. W. M. de Vries, patholoog-anatoom aan de Universiteit van Amsterdam met het voorstel om een kankerinstituut naar voorbeeld van het Samariterhaus op te richten in Nederland. Samen met de chirurg professor Rotgans brengen prof. de Vries en De Bussy een initiatiefgroep bij elkaar. De omstandigheden zijn gunstig, de economie in Nederland bloeit en er heerst een optimistische stemming onder de rijke burgerij. Het is een periode waarin een stroom van technische en wetenschappelijke innovaties  het leven in veel opzichten doen veranderen.

 Op 10 oktober 1913 vindt de oprichting plaats van de "Vereeniging Het Nederlands Kankerinstituut" (NKI). Het secretariaat van het NKI werd voorlopig gevestigd in het zakenhuis van de firma De Bussy, Rokin  62 te Amsterdam. Het Kankerinstituut zal los van de Universiteitskliniek gevestigd worden in Amsterdam, en moet vanaf de grond worden opgebouwd. Veel tijd is nodig voor het opzetten van regionale commitees in Nederland, die tot taak hebben steun te verwerven en geld in te zamelen. Met de rijksoverheid wordt onderhandeld over financiële steun. Er wordt een voorlopige huisvesting voor ziekenhuis en laboratorium gevonden in het voormalige gebouw van de Rotterdamse Bankvereniging op het adres Keizersgracht 706. Het Instituut krijgt de naam Antoni van Leeuwenhoekhuis.

Tijdens de voorbereidingen voor de opening breekt in 1914 de Eerste Wereldoorlog uit. De economische situatie wordt slechter en de Rijksoverheid  trekt toegezegde subsidies en de toegezegde schenking van 100 mg Radium in. De opening wordt uitgesteld tot in 1915. De financiering loopt gevaar, de middelen laten de aanstelling van slechts een arts toe.  Oprichter de Bussy weet opnieuw een geldgever te vinden en daardoor kan naast radioloog Gaarenstroom toch een chirurg, dr J. H. Kuijjer worden aangesteld. Zijn salaris a ƒ3000 per jaar is voor 3 jaar veilig gesteld. De professoren Rotgans en de Vries zien voorlopig af van betaling voor hun functie van directeur van het NKI-AVL.

Omdat bij het uitbreken van de  oorlog de beoogde onderzoekers worden opgeroepen voor militaire dienst, wordt in hun plaats de jonge student Willem Wassink aangesteld in het laboratorium.  Dit is het begin van een lange loopbaan van Dr. Willem Wassink in dienst van het NKI-AVL als onderzoeker, chirurg en hoofd van de kliniek. Hij specialiseert zich in de chirurgie en wordt de opvolger van dr Kuijer als hoofd van de kliniek in 1921. Hij neemt afscheid in 1958.